صابر

چای می‌خورین یا قهوه؟

این خیلی بی انصافی است

يكشنبه, ۳ مرداد ۱۳۹۵، ۱۱:۰۱ ب.ظ

امروز توی داروخونه گفتم یه دونه خمیر دندون لطفا. دقت کردم دیدم دست گذاشت روی کِرِست که تا بلندش کرد گفتم ترجیحا ایرانی. گذاشت سر جاش یه نگاه به پایین قفسه انداخت و با کمی تامل یه دونه پونه رو برداشت. دو نکته به ذهن می رسه:

۱. خمیردندان ایرانی در طبقه پایین خارج از دید قرار دارد اما خارجی وسط کاملا پیدا و آشکار.

۲. اولویت فروشنده محترم کالای خارجی بود چرا که من فقط گفتم خمیر دندون می خوام و حرفی از ایرانی یا خارجی بودنش نزدم.

می‌دانم. بلی می‌دانم. ممکنه اون حس یا اعتمادی که نسبت به کالای خارجی داریم به ایرانی نداشته باشیم. از کیفیت خود جنس گرفته تا بسته بندی و نحوه توزیع و خدمات پس از فروش و ... بلی. کیه که خاطره بد نداشته باشه. آنهم نه کمش.

اما:

۱. آیا ما خودمان در شغلی که هستیم خدماتی بهتر از یک خارجی می دهیم یا مثلا کالای بهتری تولید می کنیم؟ که حالا از دیگران توقع داریم بهترین را به ما بدهند

۲. ممکن است شغل ما به گونه ای باشد که معادل خارجی نداشته باشد. مثلا یک شغل دولتی. خب مردم ایران مجبورند ما را انتخاب کنند. توی اداره یا فلان شرکت یا همین نرم افزاری که ما متناسب با شرایط بومی یا فارسی ایران تولید می کنیم یا ... این ها را که نمی شود وارد کرد. اما از این طرف ما می آییم کالای خارجی انتخاب می کنیم چون به راحتی وارد می شود. این خیلی بی انصافی است.

۳. فرض کنید برادر یا خواهر شما یک مغازه فروش لوازم خانگی دارد. یا یک نوع کالا تولید می کند یا ... پر واضح است که شما محصول او را به دیگران ترجیح می دهی. مثلا ممکن شما فلان جاروبرقی را در مغازه ای دیگر بنا به هر دلیلی مثلا حراجی ارزانتر یا بهترشو پیدا کنی اما باز می‌آیی از آشنایت می خری. چون لذت دارد. چون احساس مسئولیت می کنی. چون دلسوزی. خب همه مردم ایران یک خانواده هستند. ما همه آشنای یکدیگریم. به روشنایی قسم که مردم کره و ژاپن و ... همینگونه فکر می کردند. همدیگر رو دوست داشتند. دلسوز هم بودند.

نمیدونم چرا اینگونه هستیم. نمی دونم. این را اول به خودم می گویم.


پ.ن موضوع خودرو و کالاهایی که به اجبار به مردم داده می شود از این پست مستثنی اند.

  • صابر راستی کردار

اجتماعی

ایرانی

نظرات (۴)

البته در مورد خمیردندان شاید چون گرانتر بوده میخواسته بیشتر سود کنه! 
پاسخ:
درست می فرمایید. از نیت و عمل ناصواب آن فروشنده بگذریم که هر جور بنگریم بوی خیانت می دهد. من تقریبا هر نوع لوازم آرایشی و بهداشتی از فروشنده ها می خواهم متاسفانه ابتدا آن گزینه خارجی یا به قول شما گرانتر را می دهند. مواردی نیز که اساسا می گویند ما ایرانی اش را نمی آوریم! اما خب روی سخن من با خریدار بود چرا که وقتی پای پول و سود وسط بیاید آدمها به همه چیز کافر می شوند حتی شرافت!
سلام
اول اینکه میگن جنس خارجی تقریبا صد درصد سوده ! اکثرا هم که قاچاق هستن و بدون اتیکت قیمت!
دوم: شغل یکی از اقوام خیلی نزدیک ما فروش محصولات یه شرکت ایرانیه.  تا قبل از اینکه ایشون وارد این شغل بشن برای خانواده فرقی نمی کرد که از چه برندی استفاده کنند ولی حالا... خدا نکنه یکی جنسی تهیه کنه که مشابهش رو ایشون هم داشته باشه!!!
میگم ببینید الان چه تعصبی نشون میدید برای خرید اجناس ایشون  ! (حتی بین یه کالای باکیفیت تر با برند دیگه و کالای ضعیف تر با برند محصولات ایشون ، صد درصد کالای بی کیفیت تر و ضعیف تر انتخاب میشه ! ) خب چه فرقی می کنه تولید کنندگان و فروشندگان بقیه ی جنس های ایرانی رو هم پسر و برادر و ... خودتون بدونید !
به نظرم هر کس باید از خودش شروع کنه  . جنس ایرانی بخره و از شعار دادن و نمایش این کارش هم نترسه! 
(هر چند تولید و خرید یه رابطه ی دو طرفه است و خیلی از تولید کنندگان ، خریداران رو پشیمون می کنند از خرید جنس ایرانی! و تلویزیون هم در کنار شعار حمایت از تولید داخلی برا تبلیغ اجناس خارجی کم نمیگذاره ،  ولی چاره ای نیست باید به سمت مصرف تولیدات داخل حرکت کنیم ! )
پاسخ:
بلی دقیقا همینی که فرمودید: «چاره ای نیست» ما باید بپذیریم. همانطور که در یک خانواده افراد علیرغم مشکلات و اشتباهات، یکدیگر را می پذیرند.

یک ماجرایی هم بگویم خالی از لطف نیست. یکی از آشناها به دنبال خرید تلویزیون ال ای دی به جای خرید از نمایندگی آن برند اقدام به خرید از مغازه ها می کند که پر شده است از کالای قاچاق با گارانتی مغازه! خیلی خنده داره. خود مغازه کالای قاچاق رو گارانتی می کنه! جالب آنگه وقتی باز می کند می بیند منوی فارسی ندارد اما خب با زبانش کنار می آید. از او می پرسم چرا از نمایندگی نخریدید می گوید:
۱. اولا فلانی گفته است کالای نمایندگی چون در ایران مونتاژ شده است پس کیفیت آن خارجی را ندارد. می گویم خب اون خارجی اش هم که در چین تولید می شود. می گوید بلی ولی این یکی چون به سفارش روسیه بوده پس با کیفیت خوبی میزنند. می گویم شما از کجا می دانی کالایی که در ایران مونتاژ شده بی کیفیت است؟!

۲. ثانیا من هر چه گشتم دیدم مغازه ها ارزانتر می دهند! می گویم خب معلوم است کالای قاچاق بدون گارانتی ارزانتر است!
در آخر که احساس می کنه که شاید اشتباهی کرده تقصیر رو به گردن حکومت می اندازه که چرا اساسا جلوی این کالاها را نمی گیرد که در همه مغازه ها پر شوند!!
کاش مشکل ما فقط اقتصادی بود.
الان دیگه کار به قیمت ندارن 
میگردن ببینن کدوم مغازه فروشنده خانوم بی حجابی داره برن از اونجا خرید کنند
درضمن یجوری هم پول میریزه که جلب توجه کنه و یجوری با خانوم فروشنده جور بشه و...

از دقتت خیلی خوشم اومد .
پاسخ:
کالای مظلوم ایرانی داستان غم انگیزی دارد :(

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی

آدرس ایمیل:
saber.rastikerdar بر روی جی‌میل گوگل
آدرس گیت‌هاب:
github.com/rastikerdar

آخرین نظرات
زرگر بغدادی اثر کمال‌الملک